Twee Kersenhommels

In mijn toenmalig kelder-atelier werden in 2009 deze twee schatjes geboren.
Het idee was een model te maken met een zeer dun
klankblad en het klankgat aan de onderkant. Dit bracht een opmerkelijk mooi geluid met zich mee.

Hier zie je de epicea onderkant met klankgat en het esdoorn bovenblad zonder klankgat.
De zangbalkjes zijn op intuïtie aangebracht maar geven een heel goed resultaat.

Voor de besnaring van de melodiekant werden verschillende mogelijkheden open gelaten.

Om het onderste klankblad ruimte te geven werden pootjes aangebracht.

De kop (in kersenhout) met stempinnen biedt enige mogelijkheid tot creatieve versiering.

                

 

Het opzet is twee dezelfde maar net-niet-identieke hommels te maken om bepaalde kwaliteiten te kunnen nagaan,
 om te zoeken naar een mooie klank en de manier waarop die te verkrijgen, zonder teveel rekening te houden met authenticiteit. 

 In de zoektocht naar een vollere klank blijkt een dun klankbord onverenigbaar te zijn met de sterkte die ervan gevraagd wordt.  Omdat de positie van het klankgat op zich geen belang heeft, heb ik het eigenlijke klankbord bij wijze van experiment onderaan geplaatst.  Zodoende moet dit de toets en kammen niet dragen, is het minder onderhevig aan manipulaties, en kan daarom veel dunner gemaakt worden.  De bovenkant wordt dan een stevig blad in esdoorn wat sterker en slijtvaster is.  Dit onder-klankbord in epicea werd op +- 2 mm dik geschaafd, en bij de ‘kladversie’ met transversale bebalking versterkt.  De ‘luxe-versie’ kent daarentegen een waaier-achtige bebalking.  Om het klankbord en klankgat voldoende vrijheid te geven wordt het instrumentje op voetjes gemonteerd.  De zijkanten bestaan uit drie laagjes verlijmde oregon pine (deze werden origineel als luit-duig voorbestemd, maar afgekeurd wegens te dun en te weinig reflectie gevend).  Dit geeft sterke zijkanten, met de bedoeling het doorbuigen van het instrument tijdens het bespelen (door druk van de linkerhand) zoveel mogelijk te beperken.

 

Zijn ze niet prachtig, die twee Kersenhommels?